Een nieuwe Baziel

We hebben het de laatste maanden hard te verduren gehad. Je was erg veel ziek.
Het begon met het RSVirus, je had het zodanig te pakken dat je een week in het ziekenhuis moest blijven. Daarna bleven de verkoudheden aanslepen en op de koop toe kreeg je er nog eens buikgriep bij…

Maar vandaag ben je een nieuwe Baziel. Een stuk resistenter en goedlachser en je eet je letterlijk te pletter.
En…je slaapt (eindelijk) door! Althans de laatste weken. We durven stilaan hopen dat onze nachten weer nachten worden. Je wordt ook alsmaar zelfstandiger: je begint wiebelend te zitten, je reageert kraaiend op onze reacties, je grijpt enthousiast naar onze neuzen en ons haar. En heel soms heb ik zelfs het gevoel dat je ons begint te begrijpen.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Viermaander

Vorig jaar rond deze periode waren we hard ons best aan het doen om te verzwijgen dat er een baby op komst was. ‘Geen koffie voor jou?’ – ‘Beetje maaglast de laatste tijd.’ ‘Geen pintje? – ‘Ben nog aan het bekomen van vorig weekend.’ en dat soort smoezen hoorden wekenlang tot de dagelijkse realiteit.
Vandaag is het net andersom. Ik moet me soms ferm inhouden om niet te veel over jou te praten. Er gebeurt ook zoveel de laatste tijd. Genoeg voer dus om te delen met al wie het horen wil.
Sinds je van de borst af bent, is het drinken alleen maar moeizaam gegaan. Koemelkallergie is het verdict. Ter compensatie van de vele huilbuien kunnen we gelukkig ook vaak genieten van je brede glimlach, af en toe een luide schater en van ellenlange babymonologen.
Vandaag ben je 4 maanden en een paar dagen en je begint steeds meer te kunnen: hoofd lang rechtop houden, dingen gecoördineerd vastgrijpen, tegen alles stampen met je voeten wat je tegenkomt en zonder al te veel steun rechtstaan (!).

Op reis in Corsica

We zijn net terug van twee heerlijke weken in Corsica. Je had het er erg naar je zin.
Je hebt er veel geslapen, maar als je wakker was, lachte je en maakte je ‘praatgeluidjes’…
Je bent nu 10 weken en je reageert al bijzonder levendig als we je iets vertellen. Je houdt er ook van om alles rond je heen te bekijken.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Zoek de 7 verschillen

Mensen proberen telkens te raden op wie je het meest lijkt.
De mond van de mama, de ogen en oren van de papa, enzovoort.
Tegenwoordig klinkt het uit alle hoeken unaniem dat je als twee druppels op je opa lijkt.
Nu je haar vooraan begint uit te vallen, vinden we dat daar een grond van waarheid in zit.
Kijk zelf maar:

Geen baby meer…

Morgen word je 14 dagen, het is bijna niet te geloven hoe hard je al veranderd bent op die korte tijd. Een échte piepkleine baby ben je niet meer. Stilaan begint je karaktertje zich te manifesteren: kloppen met de vuistjes als de borst niet vlug genoeg in zicht is, voldaan glimlachen als we je na het drinken in je park leggen, een luide scheeuw laten horen als je onze aandacht wil trekken, …
Ze zeggen dat je sterk bent voor je leeftijd, je kan je hoofd al opheffen als we je op je buik leggen. Je bent ook al flink aangekomen: bijna een halve kilo. Als dat zo doorgaat kunnen we je binnenkort niet meer opheffen :-)

Onze zoon is er!

Gisterenmiddag is onze zoon eindelijk geboren.
Het ging niet meteen van een leien dakje, maar het resultaat is prachtig: een klein, roze, zacht, lichtbruinharig jongetje.
Het is onbeschrijflijk wat dit met je teweeg brengt: we waren direct smoorverliefd op onze zoon. Zoals het er nu uitziet, belooft Baziel een rustige baby te worden die veel slaapt en vlot eet (net als zijn vader).
Meer nieuws volgt weldra…